WEBLOG
Gisteren was de "grand opening" van hotel Welloord nabij Maastricht. De spelers van de Nederlandse Golfvereniging van Gehandicapten (NGG) waren uitgenodigd om bij de opening aanwezig te zijn en dit bijzondere hotel te "testen." Samen met Prisiclla en Dani ging ik richting het Zuiden.
Met een mooie slotronde en een goed gevoel over het Europees Kampioenschap Disabled Golf in Zell am See, komt Dennis en de overige team leden van Team Holland weer naar huis.
En zo gaat het “gewone” leven weer beginnen. De afgelopen 6 weken probeerde ik tussen de kuren door te genieten van de zomervakantie van Dani. Daarom schrijf ik ook nu pas weer een bijdrage in het WeBlog.
Tijdens het gesprek met de professor en de Nurse Practisioner in het Avl van vandaag, was naast de positieve uitslag van de CT-scan ook weer tijd om de moeizame inname van de chemokuur te bespreken. We besloten om de kuur vanaf nu ’s avonds in te nemen.
Doordat ik mij afgelopen week behoorlijk ziek voelde en hier nog niet voldoende van ben hersteld, besloten de artsen om deze week geen kuur te ondergaan.
Tjemig zeg, wat genieten we nog na van het feest. Het was écht een “party” zoals ieder feest zou moeten zijn. Ruim 400 man op een boot die was omgetoverd tot een heuse partycruiser. 400 Mensen die voor ons waren gekomen en zin hadden in een feestje.
Ik heb hem! Een zwemprothese. En we noemen heb “waterprothese.” Ik ben er erg blij mee. Vorig jaar zomer miste ik echt een prothese waarmee ik in het water kan. Wanneer we op het strand of elders in het water waren, moest ik telkens zittend of hinkelend de gesprekken met een glaasje rosé volgen. Ook in het zwembad moest ik mij hinkelend naar de zwembadrand begeven. Allerminst optimaal.
Op 23 juni schreef Columnist Allard Veldhuis het volgende artikel in De Almare