Positief
Na de ellendige en verschrikkelijke dagen vanaf vrijdag, is er weer tijd voor positief nieuws. De uitzaaiingen op zich blijven het verhaal er niet fraaier op maken. Maar de positie op de longen en de verwachting van het gehele medische team dat de tumorpuntjes met 2 operaties verwijderd kunnen worden, zorgt er voor dat we op dit moment positief kunnen zijn.
De afgelopen dagen waren zwaar, heel zwaar. Niet eerder heb ik de gedachten gehad dat het slecht was. Nu wel. Het voelt aan als iets dat ongrijpbaar is. Je hebt er geen enkele invloed op en het woekert voort. Alsof je drie seconden voor je dood te horen krijgt dat je zo gaat.
En zo voelt het ook. De afgelopen dagen hebben we geleefd tussen wat “hoop en vrees” wordt genoemd. Alsof ik de betekenis hiervan nog niet kende. Het wanhopige en misselijkmakende gevoel waarbij je constant aan het ergste denkt. Ik hoopte stiekem op een zelfde onjuistheid in de diagnose, net als vorig jaar. Maar helaas was dat niet zo. Een keiharde constatering dat er uitzaaiingen in mijn longen zitten is een feit. Gelukkig is er ook veel goed nieuws te melden die de onzekerheid enigszins omzet in positiviteit.
Het is een bekend gegeven dat uitzaaiingen van mijn kankersoort (Osteo Sarcoom) altijd in de longen voorkomen en in slechts een hele enkele keer elders. Niets nieuws. Deze uitzaaiingen hebben er al vanaf het begin gezeten. Volkomen onduidelijk is waarom deze zich nu (pas) openbaren. Hierover kan de medische wetenschap ons niet van een antwoord voorzien. Niet dat dat van groot belang is. Je wilt gewoon een aantal zekerheden afdwingen die helaas niet gegeven kunnen worden. De 7 uitzaaiingen zitten aan de buitenkan van mijn longen. Hierdoor hoeven er geen extreem grote stukken long te worden weggenomen. Weliswaar zal de longfunctie iets afnemen maar dat hoeft met mijn conditie niet al te belemmerend te zijn. De operatie wordt als ingrijpend betiteld maar zeerzeker te doen. Ik heb het gevoel dat ik aan mijn volgende marathon begin. En dit is te trainen. De komende dagen kan ik ter voorbereiding fietsen, zwemmen, hardlopen, crosstrainer en golfen om mijn conditie zo goed als mogelijk te laten worden. Hoe beter ik in conditie ben des te eerder zal ik herstellen.
En gek genoeg ziet de wereld er ineens stukken zonniger uit. Ik durf weer dingen te plannen die meer dan 24 uur verder liggen. Wat ik vooral nu moet zoeken is ontspanning en werken aan de voorbereiding op de operaties. Een aantal dingen lukken me gewoon niet om te doen. Een van die dingen is werken. Ik baal enorm dat ik nu niet in staat ben om te werken. Ik weet niet wat het is. Het ging juist zo lekker. Het ritme had ik weer te pakken. Lichamelijk ging het uitstekend. De vier dagen per week gaven me echt weer de voldoening die ik altijd had. En dan nu dit.
Donderdag heb ik een afspraak met de longchirurg in het AMC. Hij kan mijn vertellen wat er precies gaat gebeuren. Hopelijk is hij ook al in staat om iets over een termijn te zeggen. Aanstaande maandag vindt er een botscan plaats. In principe is de kans klein dat er zich elders uitzaaiingen openbaren. Maar volgens mijn oncoloog zijn we toch al in de vaart van onderzoeken bezig. Deze, voor de zekerheid, kan er ook wel bij.
En weet je wat weer zo enorm geweldig is. Iedereen die zo enorm meeleeft. Als je ergens in kon geloven en je zou stellen dat iedereen die meeleeft iets van de ziekte kon afnemen dan was ik nu kerngezond en zou ik 300 jaar kunnen worden. Kaarten, emails, sms-jes, bossen bloemen en telefoontjes in overvloed. Dat sterkt me zo.
Het liefst zou ik nu ook over de stichting schrijven. Want daar gaat ook het een en ander mee gebeuren. Dat bewaar ik dan maar voor later. Binnenkort vinden er diverse evenementen plaats waarbij opbrengsten ten goede komen aan de stichting. Ik hoop dat ik op korte termijn al in staat ben om met het geld iets goeds te gaan doen voor lotgenoten. Op 7 juli heb ik een gesprek met het revalidatiecentrum om een eerste evenement te organiseren. Tevens zal er binnenkort op mijn sportschool een speciaal weekend georganiseerd worden waarbij er allerlei activiteiten worden georganiseerd. Ook hier zal een gedeelte van de opbrengst ten goede komen aan de stichting. Kortom, zo veel te doen, ze veel om voor te knokken.