Sponsoring door businessclub Naarderbos
Naar aanleiding van de golfclinic en de wedstrijd die op 30 oktober jl. door de stichting werd georganiseerd, heeft een businessclublid van Golfbaan Naarderbos het idee aangedragen om ook “iets” te doen. Vooral vanwege mijn idee om de komende periode alles in het werk te stellen om in 2016 naar de paralympische spelen te kunnen gaan, werd zijn initiatief geboren.
Ik was op zoek naar een golfbaan waar ik kan spelen en trainen. Inmiddels train ik al enkele weken op golfbaan Naarderbos. Echter was het voor mij als particulier niet mogelijk om met een lidmaatschap te kunnen spelen. Hiervoor moet je een bedrijfslidmaatschap afsluiten. Dit hield in dat ik per spelronde zo’n 45,- kwijt ben.
Het idee was om aan collega businessclubleden het voorstel te doen om mij te sponsoren met greenfees zodat ik op basis hiervan een “volwaardig” businessclublid kan worden en zo veel als ik wil kan spelen op Naarderbos. Vandaag moest het gaan gebeuren. ’s Middags speelden we eerst een wedstrijd over 9 holes waarna er een diner was georganiseerd voor alle deelnemers. Tijdens het diner werd de presentatie en daarmee het voorstel kenbaar gemaakt. En de reacties overtroffen onze meest optimistische verwachtingen. Dankzij initiatiefnemer Rudy Stokvis en golfbaan Naarderbos word ik door de businessclubleden in staat gesteld om mijn persoonlijke doelstellingen in 2010 te verwezenlijken. Niet alleen de greenfees en daarmee het businessclublidmaatschap voor Naarderbos is op deze avond bijeengebracht maar veel meer dan dat. Lessen, begeleiding en verdere ondersteuning is een feit. Binnenkort zal ik melden wat de opbrengst is geweest en wat ik concreet kan gaan plannen en ondernemen.
Nu focussen we ons weer op de volgende belangrijke dag. Donderdagochtend hebben we in het AMC een gesprek met de longchirurg en dan gaan we zijn bevindingen en zijn plan van aanpak te horen krijgen. Ondanks dat ik van mijn oncoloog de eerste bevindingen te horen heb gekregen ben ik angstig dat hij wellicht een andere “uitdaging” ziet. En dat wil ik dus niet horen. Of dat er in de tussentijd weer meer uitzaaiingen zijn bijgekomen. Ik probeer voor mezelf de situatie voor te stellen dat we ergens in de komende 3 maanden de operatie plannen en daarmee “even” de nu nog kleine plekjes verwijderen. Eigenlijk net zoals de vorige keer toen er zeven plekjes waren gevonden. Maar telkens steekt de angst weer op wanneer ik iets voel, merk of denk te bespeuren in mijn lichaam. Geen idee of het nu werkelijkheid of inbeelding is. Onzeker word je er op sommige momenten wel van. Het denken aan de negatieve scenario’s maakt me moe en geeft een erg onbehagelijk gevoel. Ik heb de laatste weken wat last van mijn rug. Dit gebeurt wel vaker en is een logisch gevolg van het vele golfen. En toch denk ik zo nu en dan aan andere oorzaken. Nergens op gebasseerd en volkomen waardeloos. Afwachten maar tot donderdag.