De afgelopen dagen
Wanneer je woorden aan het WeBlog toevertrouwd weet je op basis van de reacties hoezeer het wordt gevolgd. Dat is ook een van de redenen om door te blijven schrijven, ondanks dat ik voor mezelf er eigenlijk een tijdje geleden al klaar mee was. Ik merkte dat ik naast alle familie, vrienden en bekenden ook steeds vaker werd gevolgd door lotgenoten, hetzij met een amputatie, hetzij met kanker. En dus als je even niets schrijft weet je ook aan de hand van de reacties dat het weer tijd wordt om iets aan het papier toe te vertouwen.
Ik had gewoon niets meer opgeschreven omdat ik te druk was. Ik vond dat wel een lekkere gedachten om met heel veel andere dingen bezig te zijn. Net zo goed dat ik na het gesprek met de chirurg nog steeds geen contact heb gelegd met de oncoloog over onze vervolgafspraken. Dat komt wel.
En net zo goed als dat ik even de tijd nodig had om te wennen aan het heerlijke Kerstfeest gevoel, het versierde huis, de liedjes en de planning rondom de Kerst. Maar nu ben ik er aan gewend en nu ben ik er klaar voor. Kom maar op. En dat ondanks alle dubbele gevoelens. Want met enige regelmatig verval ik in vertwijfeling afhankelijk van hoe ik mij voel. Hoe zal ik er volgend jaar voor staan, over een paar maanden zelfs? Ik merk dat ik twijfels krijg op het moment dat ik iets “voel” in mijn lichaam. Een simpel spierpijntje kan al voldoende zijn om even een moment van twijfel te krijgen. Daar baal ik van. Zolang het maar niet de overhand krijgt is het goed. Ik weet dat ik weer wat vertrouwen zal moeten opbouwen. Dat vertrouwen ga ik krijgen wanneer ik positieve feedback uit het ziekenhuis ontvang. De twijfel ontstaat doordat je denkt dat de ziekte zich kan verspreiden. Hoe irreëel het volgens mij ook is om te denken dat het zich binnen enkele weken razendsnel en onomkeerbaar verspreid. Maar toch schieten die spinsels door je hoofd. Ik wil het allemaal van de oncoloog horen. Gewoon weer wat vertrouwen opbouwen.
Enkele dagen voor Kerst rijden Priscilla, Dani en ik naar Oostenrijk om een paar dagen te skiën. Even lekker met het gezin naar de sneeuw in ons vertrouwde gebied. We zullen op p Kerstavond weer thuis zijn om bij mijn ouders te dineren. Daarna zullen we de Kerstdagen gezellig doorbrengen bij onze families. Op “derde Kerstdag” heb ik een gezellige golfwedstrijd op Naarderbos. Na oud en nieuw gaan we opnieuw voor een lang weekend naar Oostenrijk. We reizen mee met mijn oude werkgever ICS naar het wintersport gebied van Hochfugen.