De verkeerde kant op
Slecht nieuws! Vandaag heb ik te horen gekregen dat er nog meer uitzaaiingen zijn gevonden op beide longen. In totaal zitten er nu 6. Weliswaar zijn ze alle zes nog erg klein, het feit dat ze tevoorschijn zijn gekomen is niet goed. Het tempo waarin de aantallen uitzaaiingen zich ontwikkelen en voordoen, is heel slecht te noemen. Daardoor is opereren voorlopig geen optie meer. De verwachting is dat zich daarna opnieuw uitzaaiingen laten zien. M.a.w. Het ziet er momenteel niet best uit voor me.
Het AMC kan momenteel niets meer voor me doen. Het gaat dus helemaal de verkeerde kant op. Ik word nu doorverwezen naar het Antonie van Leeuwenhoekziekenhuis voor eventuele alternatieve behandelingen. Als men daar in het ieder geval nog opties ziet. Dat is nog afwachten. Ik heb binnen twee weken een eerste gesprek om het vervolg te gaan bespreken.
Laten we maar hopen dat er nog opties naar voren komen. Eerst wil ik weten waar ik aan toe ben. Waarschijnlijk zal ik dan weer chemokuren gaan krijgen waarvan niet te zeggen valt of het aanslaat. Maar eigenlijk loop ik nu al te ver op de Zaken vooruit. Over ongeveer twee weken zal ik een gesprek hebben in het AvL. Je zult begrijpen dat we weer helemaal stuk zitten. Machteloos en vooral erg bang voor wat er komen gaat. Gelukkig zijn mijn ouders hier en mijn broer ook. We moeten even de tijd hebben om dit te verwerken om daarna hopelijk weer door te kunnen gaan en verder te mogen knokken.
De pijn in mijn schouder en rug hebben volgens de artsen niets te maken met de uitzaaiingen. Daar zijn ze simpelweg te klein voor. Het is dus een probleem met de rugspieren. De CT-scan heeft uitgewezen dat ik in mijn onderrug een hernia heb. Op dezelfde plak als waar ik eind 2006 aan geopereerd ben.
Hoe zal het vanaf nu verder gaan. We zijn nog te versuft om helder na te denken. Natuurlijk denk ik direct aan het einde. Als dat al zo is dan zal dat zeerzeker niet morgen zijn. En ook niet overmorgen trouwens. Geen zinnig woord over te zeggen. Maar het verdere verloop houdt mij nu al bezig. Aan de andere kant ben ik op dit moment aardig rustig. Geen paniek, geen woede, alleen wat angst. Angst voor wat er komen gaat. Angst voor het onbekende, angst voor de onzekerheid. Het is alsof we al vanaf het begin naar dit moment hebben toegewerkt. Het moment waarop je te horen krijgt dat je kansen drastisch afnemen.