“Heavy”

Als ik het vergelijk met de andere chemo’s die ik inmiddels heb gehad valt dit allemaal nog wel mee. Toch was ik behoorlijk beroerd geworden van het tweede deel van deze chemopillen die ik afgelopen zaterdag voor het eerst kreeg.

Zoals mijn schema voorschrijft nam ik afgelopen zaterdag stipt om 08.00 uur de inmiddels gebruikelijke dagelijkse chemopillen en de toevoeging hierop. 8 Capsules van chemopillen de er roze uitzien. Met een “goed” glas water verorberde ik het goedje. En toen wachten. Wat zou er gebeuren?

Nu is het op zich al niet zo heel lekker om op een lege maag direct een glas water te nemen. Daarvan alleen al wordt je wat misselijk. Maar vooralsnog gebeurde er nog niet veel. Na mijn ontbijt ben ik nog even naar buiten geweest en heb nog met wat buren gesproken. Rond de klok van 11 uur ging in een vrij snel tempo de boel spoken. Ik werd misselijk en kroop snel mijn bed in om er vervolgens de hele dag niet meer uit te komen. Ik voelde me brak, moe en grieperig. Dat was het dus waar de artsen het over hadden. Nu weet ik hoe het voelt. Ik kan leven met vermoeidheid en een grieperig gevoel. Maar mijn maag draaide alle kanten op. Dat was allerminst een pretje. Zo goed en zo kwaad als het ging bracht ik slapend of anders televisiekijkend de dag door.

De volgende dag (zondag) was ik in de ochtend nog altijd erg vermoeid en brak. De misselijkheid was iets afgenomen waardoor ik toch nog wat kon nemen van het heerlijke Paasontbijtje dat Priscilla had klaargemaakt. Niet dat ik heel veel kon eten maar ik was weer even uit bed en kon wat innemen. Als dit de voorbode is voor het vervolg dat weet ik dat ik de tweede dag op halve kracht door kan komen.

In vergelijking met de twee voorgaande dagen ben ik nu op de derde dag weer redelijk goed hersteld. De vermoeidheid lijkt weg en mijn buik laat af en toe nog van zich horen. Een raar misselijk gevoel komt soms heel even de hoek om kijken. Daar valt mee te leven.