Tweede kuurmaand

Afgelopen dinsdag startte mijn tweede kuurmaand. Vanaf nu slik ik iedere dinsdag het tweede chemomiddel. Het kan zijn dat de dinsdag niet echt mijn dag is. Ik ben er behoorlijk ziek van geworden. Opnieuw anders dan de voorgaande keren.

En nog steeds ben ik niet helemaal top. Nadat ik dinsdag de beruchte pil had ingenomen sloeg de onvermijdelijke vermoeidheid en misselijkheid vrij snel toe. Ik heb ruim 48 uur in mijn bed doorgebracht. Veel geslapen dat wel. Maar de tweede nacht lukte dat haast niet meer. De vermoeidheid is redelijk weggetrokken. Ik merk dat het anders dan de andere keren is.

De oorzaak hiervan ligt waarschijnlijk in de te lage waardes van witte bloedlichaampjes. De bloedcontrole van afgelopen maandag liet zien dat ik op net boven de grens zat. Voor kenners; Ondergrens is 1.5. Ik zat op 1.6. De misselijkheid blijft aan. Ook vandaag nog. Geen idee hoe dat komt. Gisteren zijn we naar de camping geweest. Ik heb express veel gedaan. De gehele dag opgeweest, beetje fietsen en ik moest nog met mijn auto naar de garage. Wat extra energie verbruikt zullen we maar zeggen. Ik had gehoopt dat ik daardoor wat minder misselijk zou worden en mij een goede nachtrust in het vooruitzicht lag. Maar niets is minder waar. De misselijkheid is welliswaar meer een gevoel van “brak” te noemen maar de nachtrust was een drama. Ik hoop dat ik aankomende nacht alles kan inhalen. In de namiddag ga ik lekker golfen. Heerlijk in de buitenlucht en wat energie verbruiken.

Als je dan de dagen tot de volgende chemo inname in ogenschouw neemt dan ben ik deze keer van de 7 dagen er 4 brak. Blijven er dus nog 3 over. Daar baal ik van. Zo had ik het niet gepland. Nou ja. Dan hebben we weer iets om de volgende keer naar uit te kijken. Over drie weken staat er een CT-scan gepland. Dan hopen we “iets” te kunnen zeggen over de eerste en deze tweede kuur.