Acupunctuur

Inmiddels ben ik 7 maanden op weg met de experimentele chemokuur-behandeling. De resultaten tot nu toe zijn zeer hoopgevend. Toch wordt het na iedere inname moeilijker.

Inmiddels reageert mijn lichaam, of is het mijn geest, apathisch en met aversie tegen de medicijnen. Zodra ik aan de pillen denk of er mee in mijn handen sta begint mijn slokdarm tegen te stribbelen. Kokhalzen is het gevolg. Ik heb nu al een paar keer de hele boel uit gespogen. Een kuur gaat daarmee verloren.

Als ik aan de “langere termijn” denk en ik dezelfde resultaten bereik, heb ik toch nog een groot probleem. Het wordt steeds heftiger en inname is straks gewoonweg niet meer mogelijk. Dat zou in alle opzichten erg jammer zijn. Inmiddels heb ik twee sessies achter de rug om al pratend over de medicijn-iname er achter te komen wat het “probleem” is. Je ziet, ik probeer alles. Zo ook vandaag een nieuwe ervaring met acupunctuur. Voor wie mij goed kent weet dat ik dat ik verre van geloof in wazigheid en zweverig gedoe. Maar op advies van goede bekenden en om mij heen, hoorde ik van anderen, die ook in de desbetreffende praktijk zijn geweest, positieve eraringen. Waarom niet dacht ik en ik heb vervolgens een afspraak gemaakt. Want de eerstvolgende inname staat al weer voor de deur.

Ik zal niet al te lang uitweiden over de behandeling van vandaag. Via mijn pols kon men “voelen” waar ik minder energie zou hebben en waar niet. De verklaring is dat ik op enkele energieplekken te weinig energie heb, mijn lichaam niet in staat is om zoch open te stellen voor het innemen van de medicijnen. Met als gevolg dat mijn lichaam de pillen wil afstoten, hetgeen het overgeven verklaart. Klinkt begrijpelijk. Nu nog zien en dat is pas geloven. Door de naaldjes die ik vandaag “opgespeld” heb gekregen krijgt mijn lichaam de komende dagen meer energie en zal ik aanstaande maandag beter in staat moeten zijn om de medicijnen te nemen. We gaan geen weddenschappen af sluiten maar toch ben ik geneigd te zeggen: “please place your bets….”