Sinterklaas cadeautje?

Afgelopen vrijdag werd ik gebeld door het AvL. Nu moet je je voorstellen dat we eigenlijk al bezig zijn met volgende week.

Het moment waarop ik voor drie dagen het ziekenhuis is zou moeten voor een nieuwe chemokuur. De professor was aan de telefoon.

In een typische “professor” introductie, je weet wel, weloverwogen en met de juiste woordkeuze, meldde hij mij dat er een nieuwe kuur ter experiment was vrijgekomen. Deze kuur is nog lang niet officieel en bevindt zich in een absoluut beginstadium. Maar de mogelijkheden die deze met zich meebrengt deed hem beslissen om de kuur ook aan mij aan te bieden. En dus nog even te wachten met de geplande kuur. Alles vindt op korte termijn plaats. Ook deze kuur zal via pillen worden ingenomen. Wat ik tot dusver heb begrepen is de benadering van de kankereiwitten de prioriteit van deze kuur. Wat de naam van deze kuur is weet ik op dit moment nog niet. Voor zover ik nu heb begrepen zal ik iedere dag 2 capsules moeten slikken. De bijwerkingen zijn nihil. Je kunt het je eigenlijk niet voorstellen dat dit enig effect zou moeten hebben als ik het vergelijk met de ontberingen die ik tot nu toe heb meegemaakt door de chemo per infuus of zoals de laatste in pilvorm.

Maandagochtend moeten we naar het AvL. Dan krijgen we conform protocol eerst nog een gesprek waarin we uitgelegd krijgen wat deze kuur inhoudt. Ik heb dan een officieel “beslissingsmoment.” Vervolgens krijg ik allerlei onderzoeken, inclusief een nieuwe ct-scan om de beginsituatie te hebben voor aanvang van deze kuur. Dus morgen staat in de agenda als de gehele dag in het AvL.

Dinsdag moeten we opnieuw terug voor de feitelijke eerste inname van de kuur. Ik moet dan in het AvL blijven overnachten omdat men continu bloed wil afnemen en andere controles moet uitvoeren om te bekijken hoe ik reageer op de medicatie. Woensdagmiddag kan ik weer naar huis. Dat is maar goed ook want het verjaardagsfeestje van Dani staat dan gepland. We gaan naar de bioscoop en daar wil ik graag bij zijn.