Hoeveel kun je hebben?
Ik ga even terug naar vorige week zondagavond. We kwamen terug van een heerlijke wintersportvakantie. Niet te weten wat we in de 48 uur die zou volgen allemaal zouden meemaken. Eerst op maandagochtend de scanuitslag van mijn longen waarop opnieuw groei te zien was.
Inmiddels heb ik al het een en ander aan het WeBlog toevertrouwd. Op dinsdag had Priscilla een onderzoek in het ziekenhuis vanwege wat klachten die al een paar maanden aanbleven. Deze dinsdag zou een bizarre wending krijgen. We zijn nu precies week verder en we weten eindelijk meer.
Het darmonderzoek verliep in eerste instantie voorspoedig. Maar op het moment dat wij na afloop een gesprekje hadden met de dokter kwam er ongelooflijk nieuws. Zeer sterke aanwijzingen op darmkanker. Wat? Kolere nog aan toe! Wat is dit voor gesodemieter. Dat kan helemaal niet want ik heb het al! Maar de dokter was stellig en in niet misverstane woorden sprak hij zijn ongerustheid uit. “Zeer ernstige verdenkingen.” En vooral de leeftijd van Priscilla hoort niet bij deze ziekte. Direct werd de hele molen in werking gezet. Binnen enkele uren was er bloed afgenomen en waren de afspraken gepland voor een MRI-scan en een CT-scan. De hele film van maart 2007 voltrok zich weer voor onze ogen. Ik realiseer mij nu pas dat ik een lustrum heb. 5 jaar geleden op 16 maart om precies te zijn kreeg ik de diagnose kanker te horen. En nu godverdomme geldt het ook voor Priscilla. Hoe kan dat? Afgelopen week hebben alle onderzoeken plaatsgevonden. De onzekerheid, angst en vooral ongeloof maakten snel plaats voor vastberadenheid en vooral geloof in een goede ontwikkeling. Maar ja, hoe kan het zich eigenlijk goed ontwikkelen. Op zich had Priscilla geen acute pijntjes of problemen. Directe ongerustheid was er niet. Daar probeerden we maar zo veel als mogelijk aan vast te houden.
Vandaag kregen we alle bevindingen te horen. Er zit een tumor in de darm van Priscilla. Precies bij de overgang dikkedarm naar de endeldarm. Gelukkig zijn er geen uitzaaiingen aangetroffen wat de uitgangspositie gunstig maakt. Voor zover je in deze klote situatie kunt spreken over positieve punten, hebben we er hier één. Binnen drie weken wordt Priscilla geopereerd en lijkt het erop dat er een stuk darm wordt weggehaald. Tenzij er wordt aangetoond dat er genetische afwijkingen zijn. In dat geval wordt de gehele dikkedarm weggehaald. Wat de impact weer een stuk heftiger maakt. Zodra het DNA onderzoek is afgerond horen we dit. De verwachting is dat dit begin volgende week bekend is. Naar alle waarschijnlijkheid hoeft er geen bestraling of chemo aan te pas te komen. Zodra de lymfeklieren rondom de tumor schoon zijn is de operatie voldoende. Bij twijfel vindt er een chemobehandeling plaats.
En dus vraag je je af hoeveel je kunt hebben. De wereld op z’n kop. Statistisch bijna onmogelijk om allebei kanker te hebben. We hebben besloten om Dani nog niets te vertellen. Dat heeft geen zin. Zodra er bekend is dat wanneer Priscilla wordt geopereerd zullen we het hem vertellen. Nadat we de afgelopen dagen met dichtgeknepen kelen hebben geleefd kunnen we na vanmiddag weer enigszins adem halen.