Here we go again

We zijn weer een week verder. De afgelopen week heb ik op krukken gelopen. De reden was een ontsteking op mijn stomp waardoor ik geen prothese kon dragen. De ontsteking is een logisch gevolg van overbelasting. Na de ski-clinic met de foundation heb ik drie dagen achter elkaar geweldig gegolfd.

Wat een stijgende lijn! Vorige week vrijdag op de Amsterdam Golfbeurs gestaan en daar begon de ontsteking zeer te doen. In één week gewoon te veel gelopen in combinatie met wat slijtage in de koker om mijn been. Dat geeft te veel wrijving en een ontsteking is een feit.

Het was even geleden dat ik voor het laatst was aangewezen op mijn krukken. Wat een spierpijn gaf dat de eerste twee dagen. Goed, ik geef toe dat ik er ook wel weer aardig wat afstanden mee aflegde maar toch. Daarna ben ik tot en met vandaag in en rondom het huis gebleven. Rust is het enige advies dat ik heb meegekregen. Voor alle zekerheid is er een röntgenfoto gemaakt van mijn stomp maar hierop is verder geen afwijking te zien. Gewoon rust houden. En dat is het moeilijkste, vooral met het prachtige weer dat we de afgelopen dagen hebben. Ik had mij meer voorgesteld van de dagen zonder enige vorm van een kuur of bezoek aan het AvL. Ik ben nog in afwachting op de uitslag of het eiwit is aangetroffen in het bestudeerde tumorweefsel. Gelukkig zie ik langzaam verbetering en zal ik de komende dagen nog even pas-op-de-plaats moeten maken.

Inmiddels weten we ook dat de tumor van Priscilla niet genetisch is en daarmee worden de kansen op succes groter en groter. Op 6 april (Goede vrijdag) staat de operatie gepland. De afgelopen dagen hebben we natuurlijk veel nagedacht over de operatie en over het herstel er na. Maar dat gaat goed komen en voorlopig hebben we geen redenen om daaraan te twijfelen. Het Paasweekend wat aansluitend na de operatie begint, slaan we dus over dit jaar.