Een teleurstelling
Het liep helaas allemaal anders dan dat ik vooraf had gepland. Afgelopen week heb ik mét infuus getraind en gespeeld. Zonder enige hinder van de infuuslijn die via mijn linkerbovenarm, via mijn borstkas richting mijn hart loopt. Wonderbaarlijk zou je zeggen maar toch is het zo. Het zakje met vloeistof en het kleine doseringskastje zitten in een speciaal op maat gemaakt heuptasje dat om mijn middel vastzit.
Alles had ik in het werk gesteld om deel te kunnen nemen aan het Nederlands Kampioenschap. In het AvL stond iedereen in de startblokken om mij zo snel als mogelijk te helpen zodat ik weer snel terug naar de golfbaan kon om het toernooi tot een goed einde te brengen. Alles was in principe goed voorbereid.
Op de eerste wedstrijddag van het ABN AMRO Dutch Disabled Open was mijn golfspel tactisch en technisch onvoldoende waardoor ik buiten de top 5 belandde. Genoeg mogelijheden voor de 2e en laatste wedstrijddag om alsnog een mooie eindklasering te bewerkstelligen. 6 holes vor het einde zag ik wat bloed op de plek waar de lijn in mijn arm gaat. Op het eerste gezicht niets bijzonders.
Maar 's avonds ging het helemaal mis. Ogenschijnlijk doordat de pleister die het geheel op mijn arm moet afdekken ergens aan vast ik komen te zitten, schoot de lijn er in z'n geheel uit! Moet je voorstellen, er lag ineens een draad van 50 cm naast me. Met uiteraard een hoop bloed met zich mee. Geen fraai gezicht. En wat nu? Uiteraard belde ik direct met het AvL. Op het moment zelf konden ze niets voor me doen. Alles zou de volgende ochtend worden bekeken en hersteld.
Nu had ik de wedstrijdorganisatie al verzocht om op woensdag in de laatste flight te mogen starten vanwege het noodzakelijke controlebezoek in het ziekenhuis. Mijn starttijd zou 11 uur zijn. Eenmaal per week, iedere woensdag moet ik daar naar toe voor bloedcontrole en wat andere onderzoekjes. En daar zat ik dan om 7.30 uur met een zak waar de bloedspetters op zaten. Gelukkig deed iedereen hier in het ziekenhuis zijn stinkende best om opnieuw de picclijn in gebracht te krijgen én op tijd weer terug te zijn op de golfbaan in Purmerend. Om 10.15 uur kon ik terecht om een nieuw infuus ingebracht te krijgen. Dat verliep voorspoedig. Vervolgens kon ik om 11 uur weer als een speer naar Purmerend toe waar ik mij snel moest omkleden en om 12 uur aan de start stond. Mijn "caddy" Rens stond me gelukkig op te wachten en zorgde ervoor dat ik alsnog in een ontspannen modus kwam.
Deze 2e wedstrijd dag verliep veel beter dan de 1e wedstrijddag. Mijn spel was weer wat constanter en de rust in mijn swing was weer aanwezig. Ik scoorde goed en kon hiermee het klassement een beter aanzicht geven. Al met al toch een goed gevoel ondanks de heftige impact die in de ochtend had plaatsgevonden. In de middag kwam Omroep Flevoland ook nog voorbij in de baan. Aanstaande zaterdagavond wordt er in het sportprogramma aandacht besteed in een terugblik op het Dutch Open.
Morgenochtend is Priscilla weer aan de beurt voor haar 4e chemokuur. Dan is ze gelukkig op de helft. Ik moet tussendoor weer even terug naar het AvL waar het wondje van het ingebrachte infuus moet worden verzorgd. Laat morgen dus maar weer snel voorbij zijn.