Van Bled (Slovenie) naar Bed (AvL)

Hier lig ik dan in het AvL. Heb ik weer.

Sinds vrijdag voel ik me niet zo lekker. We waren de afgelopen dagen via Oostenrijk naar vrienden vertrokken die in Slovenië zitten. We hadden een paar onverwachte vakantiedagen, vanwege de uitgestelde chemokuur van Priscilla.

In Oostenrijk zijn we lopend via de piste waar we altijd skiën, naar beneden gekomen. Wat een geweldig ervaring was dat zeg. Mijn prothese had het zwaar en gaf een paar keer aan dat er oververhitting dreigde. Er zat dan even niets anders op dan de boel te laten af koelen. Bij een Alm ergens halverwege de afdaling kon ik wat ijs krijgen om mijn C-leg af te koelen. Een hilarisch gezicht. In Slovenië zwommen we in kouderiviertjes en prachtige meertjes. Alles was heerlijk totdat ik me vrijdag niet lekker begon te voelen. Eerst wat grieperig maar daarna kreeg ik het benauwd en koorts. Ik had direct door dat dit wel eens longontsteking zou kunnen zijn en ik maakte me zorgen. Zou ik snel heel ziek worden of kon ik nog terugkomen naar huis? Ik wilde perse niet in het buitenland in het ziekenhuis terecht komen. Uiteindelijk besloten we om zondagochtend vroeg naar Oostenrijk te vertrekken waar mijn ouders en oom en tante nog waren. Die zijn direct met ons mee teruggereden naar Amsterdam.

Om 23.30 uur kwam ik binnen in het AvL. Alles en iedereen was al op mijn komst voorbereid. Ik blijf zeggen dat het altijd weer geweldig is om te ervaren hoe goed dat in dit ziekenhuis gaat. Alle controles werden in rap tempo afgenomen en om 01.30 uur was de diagnose daar: Longontsteking in de linkerlong. Direct werd de antibiotica gestart en blijf ik een nacht over totdat de koorts is gezakt.