Bloedtransfusie
De golfdag afgelopen zaterdag was een ongelooflijk groot succes. Zelf heb ik helaas niet mee kunnen spelen met de wedstrijd. Mijn fysieke gesteldheid liet het niet toe. Hoewel ik me “best goed” voelde kon ik gewoon niets anders doen dan verstandig zijn. Ik had de hele week daarvoor in bed doorgebracht. Dat ik mij op deze zaterdag voor het eerst weer goed voelde zorgde er alleen maar voor dat deze dag nog leuker werd. Doordat ik niet met de wedstrijd kon meedoen had ik weer de kans om de lopende dingen overdag mee te maken. Het was een feestje om weer eens bij de clinic te zijn. Ruim 32 deelnemers kregen de beginselen van het golfen uitgelegd.
En iedereen was enthousiast. In de middag startte de wedstrijd. Rond de klok van 16.30 kwam iedereen weer binnen en begon de gezellige borrel. Met een DJ, een zanger en in de avond een zangeres knalde we deze fantastische golfdag naar z’n einde. Het was echt top.
Een dag eerder had ik contact gezocht met mijn professor in het AvL om even te overleggen over de pijn die de uitzaaiing in mijn buik veroorzaakte. Wat kunnen we er aan doen en welke vervolgstappen kan ik hier aan geven. Gek genoeg had ik aan het einde van deze vrijdag geen pijn meer. Maar of dat nou de adrenaline en de spanning voor de golfdag was of dat de medicijnen echt hun werk deden kon ik niet goed beoordelen. In het ieder geval had ik de afspraak met de professor gemaakt om elkaar op maandag te ontmoeten. Want naast de vervelende pijn waren er nog wel wat andere dingen die ik graag even met hem wilde doornemen. De uitzaaiing in mijn buik begint nu zichtbaar te worden. Een harde plek die naar mijn eigen waarneming ook wat gegroeid was. En eigenlijk het allerbelangrijkste was mijn vraag waarom ik mij toch zo enorm moe en futloos voelde. Ik weet dat niets “zo maar” gebeurd in de situatie waarin ik zit. Alles heeft z’n reden.
Je denkt al gauw dat de kanker zo enorm aan het groeien is dat dit alle energie opslurpt. Maar dat hoeft natuurlijk niet zo te zijn. De luchtweginfectie en de antibiotica die ik vorige week heb gehad kunnen ook een oorzaak zijn. En dan niet te vergeten de waardes van mijn rode bloedlichaampjes. Kortom, een gesprek en een check kan geen kwaad. De afspraak had ik afgelopen maandag. Inmiddels was de pijnlijke plek in mijn buik minder gevoelig door de medicatie. De verklaring waarom ik steeds zo moe en futloos was werd ook al snel gegeven. Mijn HB (rode bloedlichaampjes) was te laag. Een volwassen man heeft rond de 8. Ik had 5.4. En dat is te laag. Oorzaken kunnen uiteen lopen maar voor de hand ligt dat de kanker de schuldige is. Misschien in combinatie met de Ibuprovin dat ik slik en de ontsteking maakt het feest compleet. De professor vond het verstandig om een bloedtransfusie te nemen zodat mijn waardes weer stijgen en ik mij een stuk beter zal voelen.
Zaterdagochtend zal ik mij in het AvL melden en krijg ik 2 zakjes bloed. Hopelijk kan ik volgende week dan weer wat golfen en actiever zijn. Dani heeft Herfstvakantie en dan kunnen we weer wat leuke dingen ondernemen. Want dat zat er de afgelopen dagen écht niet in. In het ieder geval heb ik dan nog een week voordat ik iets geweldigs ga doen. Volgende week zaterdag 26 oktober ga ik naar Barcelona om de wedstrijd Barcelona – Real Madrid te bekijken. El classico genoemd wil ik wel eens meemaken. Met een beetje mazzel gaat er dan wel weer een wijntje in én doorsta ik de dopingcontrole.