Vandaag stond er alweer een evenement op het programma van de stichting. “Abseilen vanaf de Euromast in Rotterdam.” Terwijl het elders in Nederland bliksemde en de regen met bakken naar beneden viel, was het rondom de Euromast uitstekend weer. De zon liet zich meer en deel van de dag behoorlijk zien.

Het evenement dat stichting DennisvanderZeijden.nl organiseerde bood mensen met een fysieke beperking de mogelijkheid om op extreme hoogte een grens te verleggen. En deze keer niet zo maar een grens. Het was een overwinning op jezelf en op de elementen die er voor zorgen dat je bang en angstig wordt. De uitdaging was fors maar gelet op de 45 deelnemers voor velen dé mogelijkheid om hun grenzen te verleggen. Niet voor watjes en zeker niet wanneer je ook nog eens een fysieke beperking hebt. Vanaf maarliefst 100 meter hoogte daalden vanaf 10 uur in de ochtend de deelnemers naar beneden langs touwen die sierlijk langs de Euromast bungelden. Onder de uitstekende en vooral professionele begeleiding van de instructeurs van “heightspecialists” kon iedereen eerst zijn angst overwinnen en vervolgens met een dikke stoot adrenaline de afdaling inzetten. De meeste deelnemers brachten ouders, familie en vrienden mee. Allen uitgedost met camera’s om vooral niets te missen en alles vast te leggen. Want wie zou geloven dat je deze ongelooflijke prestatie hebt volbracht.

De één kwam vrij eenvoudig, alsof het dagelijkse routine was, naar beneden. De ander had duidelijk wat meer overredingskracht nodig van de instructeurs, om zich vanaf de grote hoogte naar beneden te laten glijden langs het stevige touw. Maar uiteindelijk volbrachten alle deelnemers de afdaling en iedereen kwam weer met beide benen (of been) op de grond of weer in hun rolstoel. Glunderende gezichten vol trots en onoverwinnelijkheid zorgden voor een prachtig plaatje onderaan de Euromast. Iedereen heeft vandaag op zijn eigen manier een overwinning behaald.  

Zoals het hoort wanneer je een overwinning van grote klasse hebt behaald mocht de champagne niet ontbreken. Terwijl men amper op de grond onderaan de statige Euromast was aangekomen en het abseiltuig was ontkoppeld, kregen alle deelnemers het heerlijke vocht aangereikt. Met de breedste glimlach ooit en een verhoogde hartslag smaakte de champagne uitstekend! Alle deelnemers werden door een professionele fotograaf gefotografeerd. Deze foto’s staan in het fotoalbum.

Aan het einde van de dag waagde ik mijzelf ook aan de andere kant van de balustrade. Geïnspireerd door de succesvolle afdalingen van alle deelnemers, de diverse overwinningen die men op zichzelf behaalde en waarvan ik getuige was, kon ik zelf niet ontbreken. En ondanks dat ik vooraf écht niet van plan was om mijzelf in het diepe te storten, besloot ik om samen met de voorzitter van de stichting er voor te gaan. Mijn tactiek ten spijt. Eenmaal hangend over het randje met mijn voeten nog op de richel won mijn geweten het van mijn drang om mijn grens hier te gaan verleggen. Dit was niet mijn moment. Ik was enorm trots op de deelnemers maar voor mezelf heb ik andere momenten in gedachten om mijn grens te verleggen. Ik besloot dan om weer terug te klimmen en het tuig aan de denkbeeldige “wilgen” te hangen.

En zo kijken we als stichting terug op een bijzonder geslaagde dag vol met “hoogtepunten.” Het bewijs dat een grens pas een limiet is als je niet meer verder kunt. Op 16 oktober is alweer het volgende evenement van stichting DennisvanderZeijden.nl

Categorie: Nieuws, Evenementen

Verspreid de link: